BEZPŁATNE LICEUM I GIMNAZJUM

W naszej szkole jako pierwszej w powiecie bełchatowskim 
wdrożyliśmy System Kontroli Frekwencji i Postępów w Nauce.

LIBRUS Synergia - szczegółowe informacje dla rodziców o systemie.

Przedstawienie bez reżysera, scenariusza?
Niemożliwe? A jednak!
W minioną niedzielę (24 września) kilkunastoosobowa grupa młodzieży licealnej wraz z opiekunką – panią Anetą Borowską - wybrała się wspólnie do MCK w Bełchatowie na niesamowite widowisko pt. „ImproInicjacja” przygotowane przez młodzież z grupy BAT PKP pod okiem aktorów Teatru Nowego w Łodzi - Jacka Stefanika i Katarzyny Chmary. Improwizacja to technika teatralna polegająca na angażowaniu publiczności poprzez zadawanie im różnorodnych pytań. Tak zwane „impro” oparte jest na budowaniu przedstawienia teatralnego na oczach widza na podstawie spontanicznego działania aktorów, którzy czerpią inspirację do działania między innymi z sugestii publiczności, reakcji partnera, obserwacji otoczenia. Spektakl miał zatem charakter szczególny, a dodatkowych emocji uczniom z naszej szkoły dostarczał fakt, iż swoimi zdolnościami na scenie popisała się także uczennica pierwszej klasy VI Liceum Ogólnokształcącego im. Zbigniewa Herberta w Bełchatowie – Weronika Matyja.

Na Bat PKP uczęszcza już od dwóch lat, a to była jej piąta premiera. Aktorka odegrała na scenie: „Freeze”, czyli tzw. „Stopy” – metoda aktorska polega na odtwarzaniu krótkich scenek stworzonych poprzez odpowiedzi publiczności na zadawane pytania o osobę, miejsce czy nawet ostatnio wypowiedziane słowa oraz dialogi. „Nie moje ręce” – jak sama nazwa wskazuje - 2 aktorów zastępuje ręce innych swoim, a następnie nimi kieruje. Aktorzy muszą dopasować kontekst wypowiedzianych słów i gestykulację tak, by wyglądało to naturalnie i było spójne. „Spóźniony do szkoły” – scenka pokazuje próby usprawiedliwienia się przed nauczycielem, który surowo karze za każde spóźnienie. Na szczęście z pomocą przychodzą uczniowie, którzy pokazują za plecami belfra ustalone odpowiedzi publiczności na pytania: „Co stało się z budzikiem?”, „Czym osoba spóźniona dotarła?” i „Kogo ciekawego spotkała?”. „Skleroza” – publiczność „podrzuca” słowa niepasujące do scenki, by utrudnić aktorom pracę, zmusić ich do spontanicznych zachowań i odpowiednich reakcji na poczekaniu. Ponadto w wykonaniu reszty grupy mogliśmy obejrzeć równie interesujące, zabawne prezentacje: „Słowo klucz”; „Alfabet”; i „Marionetki”.
Weroniko, co czułaś przed premierą „ImproInicjacji”?
„Przed niedzielnym przedstawieniem czułam strach i ogromny stres. Bałam się, że w pewnym momencie moje pomysły się skończą, a w głowię będę miała pustkę. Drugim elementem wywołującym niepokój i wywierającym niesamowitą presję była widownia, a konkretnie to, kto na niej siedział. Większa część mojej klasy wraz z wychowawczynią – panią Anetą Borowską, znajomi, koledzy z dawnej szkoły, przyjaciele i rodzina. To dla nich chciałam wypaść jak najlepiej.”
Jak wyglądały Wasze przygotowania, warsztaty?
„To było pierwsze przedstawienie z pełną improwizacją, a także z tak wielkim udziałem publiczności, w jakim miałam przyjemność brać udział. Przygotowania trwały ok. 12 godzin, były bardzo intensywne, lecz nie odczuwaliśmy czasu spędzonego na scenie. Wszyscy dobrze się bawiliśmy, bo robiliśmy to, co kochamy. Na warsztatach rozwijaliśmy swoją kreatywność poprzez gry polegające na skojarzeniach. Pracowaliśmy także nad plastyką ciała, ruchem scenicznym.”
Czym jest dla Ciebie teatr i aktorstwo?
„Gdy idę na próbę, nie myślę o obowiązkach, szkole ani o sprawach codziennych. Tam znajduję wyciszenie, spokój. Stanowi to moje odcięcie się od świata rzeczywistego. W aktorstwie najbardziej lubię to, że na scenie mogę byś kimś zupełnie innym, mogę wcielić się w daną postać. Nawet jeśli na co dzień jestem cicha, spokojna, poukładana, na scenie mogę grać bardzo impulsywne i ekspresywne postaci. Z tego wszystkiego czerpię frajdę, ogromną przyjemność. Umiejętności, jakie tu zdobywamy, mogą nam się przydać również w życiu codziennym, np. podczas odpowiedzi ustnych w szkole, a za kilka lat w wielu zawodach, takich jak prawnik, nauczyciel, a nawet lekarz.”
Życzymy Weronice wiele satysfakcji z pracy twórczej na scenie!

Gosia, kl.1A

Additional information